Kamp 16-9 t/m 18-9 2011 in de Haverkamp, Hengelo (Gld), thema Suske en Wiske en de toffe totem…

Vrijdag 16-09-2011
Vrijdag vertrekken we met 76 kinderen naar Hengelo in Gelderland. In kampeerboerderij de Haverkamp staat ons een spannend weekend te wachten. Als we bijna bij de kamplocatie zijn, blijkt de weg opgebroken te zijn. Door een omleiding van 3 kwartier zijn we toch wel wat later op het kampterrein dan dat de bedoeling was. De kinderen vonden het ook weleens tijd dat we er zouden zijn, dus de vraag: “Zijn we er al?” kwam veelvuldig voorbij.
Op het kampterrein worden snel alle spullen naar de slaapzalen gebracht en alle bedden alvast opgemaakt. Dan kunnen we straks zo gaan slapen.
Na een glaasje limonade en een krentenbol komen Suske en Wiske en Lambiek naar voren. Suske en Wiske willen heel graag nog even naar het bos. Even een lekkere wandeling voor het slapen gaan. Lambiek weet het nog niet zo goed, maar de kinderen roepen volmondig JA als de kinderen wordt gevraagd of ze mee willen.
Na een korte wandeling door het bos komen we op de zandvlakte uit. Wat staat daar nu? Een stapelhout met een totempaal??? Suske en Wiske rennen naar de totempaal en willen hem mee nemen naar het kampterrein. Lambiek vindt het allemaal maar niks. Zo’n totempaal op een brandstapel meenemen naar het kampterrein, dat is toch vragen om problemen? Suske en Wiske en kinderen vinden van niet, de totempaal moet mee naar het kampterrein. Wij hebben hem eerlijk gevonden, dus nu is hij van ons vinden Suske en Wiske. Twee kinderen helpen met tillen, want het is een grote totempaal.
Op het kampterrein wordt de totempaal in de eetzaal gezet, daar staat hij veilig.
Na nog wat te drinken en een zakje chips is het tijd voor de jongste kinderen om naar bed te gaan. De oudste kinderen mogen nog op dropping.

Zaterdag 17-09-2011
De kinderen hebben er vroeg al weer zin in. Eindelijk mogen ze om half 8 van de kamers af. Na het ontbijt komen Suske en Wiske en Lambiek weer binnen. Terwijl Suske en Wiske lekker staan te praten, begint ook de totempaal zich ermee te bemoeien. Kan de totempaal praten?? Lambiek wordt er bang van en vindt dat hij gelijk had dat ze dat ding in het bos hadden moeten laten. Suske en Wiske proberen te horen wat de totempaal zegt. De totempaal vertelt dat de Indiaan hem wilde verbranden, omdat hij hem lelijk vindt. De Indiaan weet ook niet dat de totempaal kan praten, anders zou hij hem verkopen aan slechteriken. Als Suske en Wiske de indianendans inzetten, komt de Indiaan boos de eetzaal binnen. Hij wil zijn totempaal terug!! Suske en Wiske willen hem graag houden, zeker nu ze weten dat hij kan praten. Ze vragen of ze hem toch niet mogen houden. Dat mag, maar in ruil daarvoor wil de Indiaan morgen 100 veren krijgen, zodat hij een mooie tooi kan maken. Suske en Wiske vinden het goed.
Als de Indiaan weg is, weten Suske en Wiske niet hoe ze aan al die veren moeten komen. Ook de kinderen hebben geen idee waar ze die vandaan kunnen halen. Dan schiet de totempaal te hulp. Hij vertelt dat misschien de boswachter kan helpen. Ze kunnen de boswachter roepen door middel van de totemroep: To…tem, To…tem, To…tem. De kinderen roepen uit volle borst en de boswachter komt binnen. Suske en Wiske leggen uit wat er aan de hand is en dat ze niet weten hoe ze aan al die veren moeten komen. De boswachter verteld dat hij net een paar vogels heeft geschoten en als ze klusjes voor hem zullen doen, hij ze met veren zal betalen. Dat moet dan maar.
’s Morgens worden er allerlei spellen gespeeld op het kampterrein zoals sjoelen, touwtje springen, steltlopen, muntje vangen, snoep happen en kegels gooien. Hoe beter de kinderen hun best doen, des te meer veren ze ontvangen. Aan het eind van de ochtend zijn er al veel veren verzameld, maar de boswachter heeft nog meer klusjes te doen in het bos.
Na de lunch vertrekken de kinderen naar het bos. Daar is een tocht uitgezet en onderweg komen ze posten tegen waarbij ze veren kunnen verdienen. Zo moeten ze met behulp van gootjes een knikker doorgeven zonder dat deze op de grond valt, een totempaal uitbeelden en A-frame lopen. Terug op het kampterrein kunnen de kinderen nog even lekker vrij spelen.
Ondertussen is de keukenploeg druk bezig met het voorbereiden van het avondeten. We gaan namelijk barbecueën. Nadat de kinderen goed gegeten hebben (sommige zijn wel 4x naar de barbecue gelopen) is het tijd voor de uitslag van de veren. Er zijn meer dan 100 veren verzameld!! Dat is mooi.
Daarna is het nog tijd voor een quiz. Er worden allerlei vragen gesteld en de kinderen kunnen ze met waar of niet waar beantwoorden. Dan is het alweer bedtijd voor de jongste onder ons. Voor de oudste kinderen staat er nog een ander spel op het programma: autorijden. Hierbij zitten de kinderen in een grote kring en zijn er een aantal regels waaraan ze zich moeten houden. Wie de fout in gaat, is af. Het wordt leuk ontvangen en er wordt veel gelachen. Het is soms toch best moeilijk!!
Na nog een spel waarbij het getal 7 niet mag voorkomen (dat is ook heel lastig!!) is het ook voor de oudste kinderen bedtijd.

Zondag 18-09-2011
De vermoeidheid begint te komen. Zelf sommige leiding heeft zich verslapen, maar ja wat wil je als het nog zo rustig is in het kampgebouw. Ook veel kinderen lagen nog heerlijk te slapen. Om 8 uur is het dan toch tijd om ze maar eens wakker te maken en de spullen alvast op te laten ruimen. Na het ontbijt mogen ook de tassen naar buiten.
Gelukkig valt het weer mee en is het droog buiten (soms doet de zon zelfs ook nog zijn best). Suske en Wiske en Lambiek zijn ook weer wakker en hebben de totempaal mee naar buiten genomen. Terwijl ze met de totempaal staan de praten, blijkt de Indiaan al even om de hoek te hebben gestaan en heeft dus gehoord dat de totempaal kan praten. Suske en Wiske en de kinderen proberen het nog te ontkennen, maar dan verspreek de totempaal zich!! Nu wil de Indiaan meer veren, zelf wel 200!! Maar zoveel hadden we niet verzameld. Gelukkig komt de boswachter erbij. Hij vindt dat de kinderen gister wel erg goed hun best hebben gedaan en daarom heeft hij nog wat veren bij zich. Na het tellen van de veren blijken het er genoeg te zijn. De Indiaan gaat weg met zijn veren en de totempaal blijft op het kampterrein. Suske en Wiske willen de totempaal niet achterlaten, want dan komt de Indiaan hem alsnog halen. Dus wordt er besloten hem mee te nemen naar VELO en hem in de Dojo te zetten. Daar staat hij veilig voor de Indiaan.
Dan is het tijd om voor de laatste keer naar het bos te gaan en daar nog een aantal spellen te spelen. Na het bos staat er een lekkere lunch met broodjes worst klaar op het kampterrein en kunnen de kinderen nog even vrij spelen. Al snel komt de bus en dat is maar goed ook. De bagage staat net op tijd in de bus als het begint te regenen. Gelukkig kunnen we schuilen tegen het kampgebouw aan. We gaan op tijd instappen, zodat we op tijd kunnen vertrekken. Als we nog geen 5 minuten in de bus zitten, begint het echt hard te regenen. Het kamp eindigt precies op tijd!! De terugweg zit gelukkig mee en we zijn snel weer op VELO. De kinderen kunnen moe, maar hopelijk voldaan lekker weer naar huis. De leiding vond het een geslaagd kamp!!! Op naar volgend jaar.

Informatie

Lestijden
Vakanties
Inschrijven
Opzeggen

  gplus_logo.png    

Contact

Informatie voor nieuwe leden en/of opgeven proeflessen
Marjan den Heijer
Tel: 06-10666253
E-mail: info@veloryuha.nl

Secretaris VELO Ryu Ha
Marjan den Heijer
E-mail: secretariaat@veloryuha.nl

Bezoekadres

Omni Sportvereniging VELO
Noordweg 26
2291 EE  Wateringen
www.velo.nl

 

Menu